Είστε ακατάστατοι;

Ακόμα και άνθρωποι που αισθάνονται καλά μέσα σε ένα μικρό χάος έχουν ένα όριο...

Ένα πράγμα που συνεχίζει να με εκπλήσσει σχετικά με τη φύση των καλών συνηθειών και της ευτυχίας είναι ο βαθμός επηρεασμού των περισσοτέρων ανθρώπων από το εξωτερικό τους περιβάλλον και πώς συμβάλλει στην εσωτερική τους ηρεμία. Πολύ περισσότερο θα λέγαμε, από όσο θα έπρεπε στην πραγματικότητα.
Το πλαίσιο μιας ευτυχισμένης ζωής, φαίνεται να είναι σαν μια ντουλάπα γεμάτη χειμωνιάτικα ρούχα, ή ένα ξέχειλο κουτί γεμάτο με ασήμαντα πράγματα.
Και όμως αυτά που θεωρούμε ότι έχουν σημασία, μας επιβαρύνουν με ένα δυσανάλογο βάρος. Μας κλέβουν την ενέργεια και την μας επιδοκιμάζουν συνεχώς λέγοντάς μας να καθαρίσουμε την ακαταστασία.
Ένα τακτικό περιβάλλον, σε κάνει να νιώθεις ότι έχεις περισσότερο έλεγχο της ζωής , και αν αυτό είναι μια ψευδαίσθηση, τότε είναι μια χρήσιμη ψευδαίσθηση.
Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται έτσι. Ακόμα και αυτοί που χαίρονται μέσα στο μικρό χάος τους, έχουν ένα όριο "ακαταστασίας" και απολαμβάνουν την τάξη σε κάποιο βαθμό.
Αγνοούν την ακαταστασία
Ωστόσο, υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων, που φαίνεται να αγνοεί την ακαταστασία. Δεν φαίνεται να τη βλέπουν έτσι. Όπως ακριβώς μερικοί άνθρωποι έχουν αχρωματοψία, αυτοί είναι τυφλοί με την ακαταστασία.
Αυτή η κατάσταση βέβαια δεν ισχύει για τους ανθρώπους που μπορούν να είναι απαθείς όταν βλέπουν βρώμικα πιάτα διάσπαρτα στο νεροχύτη, γιατί ξέρουν ότι αν περιμένουν, κάποιος φιλότιμος θα τα μαζέψει- καθώς στο μεταξύ θα διαμαρτύρεται - για το θέμα της κοινής εργασίας.
Το γεγονός είναι, ότι πολύ συχνά, σε ένα ζευγάρι ή σε μια ομαδική εργασία, υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα ανοχής στην ακαταστασία. 
Τα άτομα με τη μικρότερη ανοχή καταλήγουν να κάνουν την τακτοποίηση, και αυτοί με τη μεγαλύτερη ανοχή, καταλήγουν να κάνουν λιγότερες δουλειές. Και πάλι, αυτό είναι ένα πρόβλημα κοινής εργασίας. 
Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ακατάστατοι βάζουν τα δυνατά τους και καθαρίζουν όταν μπορούν. Θέλουν να ζουν σε καθαρό και μαζεμένο περιβάλλον, άσχετα αν οι άλλοι μπορεί να διαφωνούν με την λογική τους.
Αρκετοί άνθρωποι δεν φαίνεται να είναι γραμμένοι στη λίστα των ακατάστατων.

Μια φίλη μου είπε, "Ο σύζυγός μου δεν παρατηρεί κάτι αξιοπερίεργο ποτέ. Έκανα ένα πείραμα, όταν φτάσαμε στο σπίτι μετά από ένα ταξίδι. Άφησα μια βαλίτσα γεμάτη βρώμικα ρούχα στην εξώπορτα του σπιτιού. Μπαίνοντας δεν θα μπορούσε να την αγνοήσει αφού θα τον εμπόδιζε να περάσει στο υπόλοιπο σπίτι. Ήθελα να δω, για πόσο χρονικό διάστημα μπορούσε να το ανεχτεί. Μετά από ένα μήνα, πρόσεξε ότι δεν μετακινήθηκε από το χώλ, και τη μετέφερε μέσα".
Έχετε βρει κάτι ενδιαφέρον σε αυτή τη διήγηση; 
Μήπως σας περιγράφει; Πόσο περίεργος είστε; Μήπως η ακαταστασία απλά δεν σας νοιάζει, ή μήπως απλά δεν μπορείτε να δείτε το σφάλμα;
Πιστεύετε ότι υπάρχει σοβαρός λόγος να δημιουργούμε ένα όμορφο και ομαλό περιβάλλον, ακόμη και αν η ακαταστασία δεν σας ενοχλεί ιδιαίτερα - ή μήπως δεν αξίζει το χρόνο και την ενέργεια που θα ξοδέψετε; Έχετε πρόβλημα να βρείτε τα πράγματά σας, ή να ξέρετε ακριβώς πού είναι;
Είναι αυτό μια πηγή συγκρούσεων με άλλους ανθρώπους, ή μήπως έχετε δεχθεί αυτή την πτυχή του χαρακτήρα σας;
Μήπως αυτό περιγράφει κάποιον φίλο σας:
Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την πτυχή της προσωπικότητάς τους;
Θέλετε να τους πείσετε να είναι πιο τακτικοί γιατί αυτό πιστεύετε εσείς ότι είναι σωστό και σημαντικό; 
Πολλές γυναίκες διαμαρτύρονται γαι την ακαταστασία των ανδρων τους. 
Η κοινή τους φράση είναι ότι δεν τους ενοχλεί που ζούν απλά σε ένα χάος. Οτιδήποτε κι αν πουν πέφτει στο κενό, και δεν υπάρχει τρόπος να τους επαναφέρουν στην τάξη. 
Αναφερόμαστε φυσικά στους άντρες που νομίζουν ότι το χαρτί υγείας αλλάζει μόνο του, ότι τα σκουπίδια βρίσκουν μόνα τους τον δρόμο για τον κάδο,τα άπλυτα ρούχα και οι κάλτσες δεν στοχεύουν στο καλάθι των απλύτων, αλλά σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός. 
"Με φέρνει στα όρια της τρέλας, και δεν είναι δίκαιο να μαζεύω μόνη μου όλη αυτή την ακαταστασία, μόνο και μόνο επειδή ο σύζυγός μου δεν ενδιαφέρεται". 
Τι μπορείτε να κάνετε; Έχετε βρει ένα αποτελεσματικό αντίδοτο; 
Αποδεχθείτε το γεγονός ότι απλά ορισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν.Κάποιοι νιώθουν απολύτως εντάξει μέσα στην ακαταστασία, ενώ άλλοι όχι. Σίγουρα πρέπει να γίνονται αμοιβαίες υποχωρήσεις. 
Αφού σκεφτήκατε ότι είστε κορόιδο, γκρινιάξετε, και βγάλατε το άχτι σας, μπορείτε τώρα να ηρεμήσετε. 
Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι με τη γκρίνια και την μουρμούρα, κανείς δεν έπεισε ποτέ κανέναν.
Δεν είναι αναγκαστικά απερίσκεπτοι ή αγενής. Απλά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την ακαταστασία, επειδή δεν την βλέπουν.